Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/33950 K.2013/26704

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ...'nun aşamalardaki savunmalarında suçlamaları kabul etmediği; katılanın, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında sanığı kesin olarak teşhis edemediği; hakkındaki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşen diğer sanık ...'in Gönen'de alınan 24.03.2009 tarihli kolluk ifadesinde ve hükme esas alınan 26.03.2009 tarihli savcılık ifadesinde sözünü ettiği ve Yalova'da gerçekleştirdiklerini belirttiği olayın tarihi, mağdurun cinsiyeti ve ele geçirilen kart ile menfaat elde edilip edilemediği gibi hususlar açısından inceleme konusu somut olayla uyuşmadığı nazara alındığında, sanığın atılı suçu işlediğine dair soyut iddia dışında her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

b) TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,