KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2012/36969 E., 2013/12102 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık vasisine, usulüne uygun bir tebliğ işleminin yapılmadığından vasinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusu süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
I- Sanık hakkında yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının tutarına göre hüküm, karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık vasisinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),
II- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün temyizinde
Yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:
1- Sanık vasisinin 27.06.2012 havale tarihli dilekçesi ekinde sunmuş olduğu vasilik kararında, sanığın şizofreni hastası olduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın suç tarihinde TCK.nun 32. maddesi anlamında işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılamaya veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak şekilde akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, CMK.nun 74. maddesine göre yapılacak tetkik sonucu tespit edilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
2- Kabul ve uygulamaya göre de; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde, suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddelerine göre, hapis cezası yanında tayin olunan temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanık aleyhine sonuç doğuran ve suç tarihinde yürürlükte olmayan, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasına göre adli para cezası belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2012/36969, K. 2013/12102, 17 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama