Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/8028 K.2013/8955

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasanın 1. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik nedeniyle, sanığın belediye sınırları içerisinde yer alan kamuya ait taşınmazlara tecavüz etme eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Suçun niteliği itibariyle eyleminin temadi etmesi nedeniyle suç tarihinin iddianamenin tanzim tarihi olan 13.11.2007 olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında 01.06.2005 olarak yanlış yazılması,

b- Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza, suçun işleniş biçimi, suçun işlenilmesinde kullanılan araç, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, sanığın amaç ve saiki gerekçe gösterilerek alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının farklı bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

c- 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması koşulu, (b) bendinde; mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve (c) bendinde;

suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iadesi, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi hükmü getirilmiş olmakla, adli sicil kaydında yer alan sabıkalarının silinme koşulları oluşan sanığın kamunun uğradığı zararı, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderip gidermediği irdelenmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,