Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/8509 K.2012/19407

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Tekerrür kurumu suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanununda cezayı artıran bir hal olarak düzenlenmişken sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasada bir infaz kurumu olarak düzenlendiğinden, anılan yasanın 7/3. maddesi gözetildiğinde 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda tekerrür hükmü uygulanmayacağından 5237 sayılı Yasanın lehe olduğunun kabulü halinde 58. maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sanıkların (c) bendinde sayılan haklardan sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,