Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/13161 K.2014/9351

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın kredi kartının değişik zamanlarda birden fazla kez kullanıldığının anlaşılması karşısında, TCK.nun 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; TCK.nun 245/1. maddesi uyarınca tayin olunan 3 yıl hapis cezasından TCK.nun 62. Maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken hapis cezasının 2 yıl 6 ay yerine, 2 yıl 1 ay olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıverme tarihine kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,