Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/3980 K.2013/19379

Gereği görüşülüp düşünüldü:

3091 sayılı Yasaya göre yapılan idari soruşturmada, sanığa ait 127 ada 62 parselden ayrılarak mera olarak tescil edilen 127 ada 184 parselin elma bahçesi olarak kullanıldığının tespit edilmesi ve sanığın savunmasında suça konu yeri kullandığını belirtmesi karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastı olmadığına ve eksik incelemeyle karar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin 1. fıkrasında sanığın, kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlen- mesindeki özelliklere göre kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilebileceği hükmü getirilmiş olmakla; bu hususlar irdelenmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin kesin mahiyette adli para cezası olduğu ve CMUK.nun 305. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden TCK.nun 58/6. madde ve fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,