Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/25779 K.2015/17522

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müda- fiinin, suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik sair itiraz- larının reddine, ancak;

1- Temel hapis cezası yanında doğrudan tayin edilen adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının TCK.nun 52/2-3. maddesi gereğince para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerin- deki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme ''TCK.nun 52/2. maddesi gereğince, bir gün karşılığı takdir olunan 20 TL ile sonuç gün sayısının çarpılması sonucu 500 TL adli para cezasına hükmedilmesine'' ibaresinin eklenmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3. madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı,