KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2015/11866 E., 2016/1347 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2016
- Mahkemesi
- ... Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık
Karar Metni
404 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ... hakkında, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; Cumhuriyet Savcısının ve sanık müdafiinin itirazı hakkında da merciince bir karar verilmiş olup kesin olan bu karara karşı bir temyiz bulunmadığı anlaşılmakla, Cumhuriyet Savcısının ... ve .... hakkındaki temyiz itirazları ile sanıklar ... ve ... müdafıilerinin temyiz talebi ile sınırlı olarak yapılan incelenmesinde;
I- Sanık .... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz temyiz incelemesinde
Hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği cihetle itirazı kabil olduğu gibi, sanık ...'ün mahkemeye hitaben yazdığı 06.02.2014 tarihli dilekçeyle temyiz hakkından vazgeçtiğini de belirtmesi karşısında; sanık müdafiinin 04.02.2014 tarihli temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),
II- Sanık .. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümküm görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA),
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2015/11866, K. 2016/1347, 10 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama