Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/14173 K.2015/23781

Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan sanık Ç.. B..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 170/1-c ve 29. maddeleri gereğince 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, suçta kullanılan kuru sıkı tabanca ve mermilerinin aynı Kanun’un 54. maddesi gereğince müsaderesine dair (ÇORLU) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2006 tarihli ve 2005/504 esas, 2006/173 sayılı kararını kapsayan dosyasıyla ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, mağdurlarla tartıştığı esnada sanığın kuru sıkı tabanca ile havaya ateş etmek eylemi nedeni ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.06.2007 tarihli ve 2007/8-143 esas, 2007/155 sayılı kararında da belirtildiği üzere, silah niteliğinde bulunmayan kuru sıkı tabanca ile havaya ateş etme eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 170/1-c maddesi kapsamında değil,

başkalarının huzur ve sükûnunu bozucu davranışları yaptırıma bağlayan 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36/1. maddesinde düzenlenen ve idari para cezası yaptırımını öngören gürültüye neden olma suçunu oluşturduğu ve ayrıca aynı Kanun'un 18. maddesi gereğince kabahatin konusunu oluşturan veya işlenmesi suretiyle elde edilen eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine ancak kanunda açık hüküm bulunması hallerinde karar verilebileceği, anılan Kanun'un 36. maddesinde ise bu hususta bir düzenleme olmadığı nazara alındığında,

sanığın İdarî para cezası ile cezalandırılması gerektiği ve kuru sıkı tabancanın da müsaderesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.09.2015 gün ve 57548 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2015 gün ve KYB/2015-308906 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık tarafından verilen 08.05.2015 tarihli dilekçenin temyiz talebiyle birlikte eski hale getirme niteliğinde olduğu ve bu taleple ilgili olarak karar verme yetkisinin CMK.nun 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetildiğinde hükmün henüz kesinleşmediği ve talebin temyiz incelemesine tabi olduğu anlaşıldığından,