Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/5307 K.2015/24387

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinde de belirtildiği üzere, sanığın yokluğunda verilen kararın, bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya bu adrese tebligat yapılamaması halinde ise adres kayıt sistemindeki adresin bilinen en son adres olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılması gerekmekte olup, sanığın yokluğunda verilen hükmün 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebliğ işleminin yapıldığı adrese daha önce adli mercilerce usulünce bir tebligat yapılmadığından geçersiz bulunduğu cihetle, kararı 18.05.2012 tarihinde öğrendiği kabul edilerek, temyiz talebinin reddine ilişkin 06.06.2012 günlü ek kararın kaldırılarak, eski hale getirme ve temyiz talebinin kabulü ile yapılan incelemede:

1- Davaya konu silah üzerinde 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olmadığı ve atışa elverişliliği konusunda iddianamede alındığı belirtilen ... Kriminal Polis Laboratuvarının 14.04.2006 tarihli ekspertiz raporunun denetime olanak sağlayacak şekilde dosyada bulundurulmaması,

2- Sanıkla müşteki M.. D.. arasında husumet bulunması, sanığın tüm aşamalarda suçlamayı reddetmesi ve dosya içeriği gözetilerek, müştekiler M.. D.. ve U.. Ç..'ın kolluktaki ifadelerinde bahsi geçen 34...... plaka sayılı Opel marka aracın trafikte kimin üzerine kayıtlı olduğu belirlenerek araç sahibinin çağrılıp dinlenmesi, aracın sanıkla bağlantısının araştırılması, ayrıca müşteki U..

Ç.. mahkemedeki ifadesinde polis memurlarının boş kovanları topladığını, olayı mahalledeki insanların gördüğünü beyan etmesine göre, emniyetten bu hususun sorularak olaya ilişkin boş kovan bulunup bulunmadığının ve müştekiden olayı gören tanık ismi bildirip bildirmeyeceği sorularak, bildirdiğinde çağrılıp dinlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- 5237 Sayılı TCK.nun 43/3. maddesine aykırı olarak, kasten yaralama suçundan sanık hakkında aynı kanunun 43/1. maddesinin uygulanması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,