Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/6997 K.2015/21397

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlerde hangi ilamın tekerrüre esas alındığı belirtilmemiş ise de 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezanın infaz aşamasında tekerrüre esas alınması mümkün görülmüş ve dosya arasında bulunan olayda ele geçen boşkovan hak- kında mahkemesince har zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sübut bulmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

1- Dosyadaki bilgi ve belgelerden, sanık hakkında, 27.02.2007 suç tarihli iş bu olaydan önce 19.01.2007 tarihinde tabanca yakalattığından, 07.03.2007 tarihli iddianame ile Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/82 esas numarası ile dava

açıldığı ve mahkumiyet kararı verildiği, davanın temyizi üzerine 19.01.2012 tarih Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2010/3581 esas ve 2012/1591 karar numarasıyla onanarak kesinleştiği yapılan incelemede iş bu dosyanın suç tarihinin, Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/82 esas numaralı dosyanın iddianame tarihinden önce olduğu anlaşılması karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun kesintisiz suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırmanın önlenmesi açısından 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken,yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4 ve 5/2. maddeleri uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,