Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/21196 K.2018/5491

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Aybastı Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2017 tarihli ve 2017/19 esas, 2017/95 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2007 tarihli ve 2006/9-337 esas, 2007/69 sayılı kararında da belirtildiği üzere, mala zarar verme suçunun kasten işlenebilen bir suç olduğu ve dosya kapsamına göre sanığa isnad edilen eylemin, sanığa ait hayvanların müşteki sanık ...'a ait bahçeye girerek,

orada ekili fasulye ve mısırlara zarar vermesi şeklindeki olması karşısında, atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.09.2017 gün ve 2017/9056 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2017 gün ve KYB/2017-56049 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa ait büyük baş hayvanların katılanın bahçesine bilgi ve rızası olmaksızın girerek bahçede ekili haldeki fasulye ve mısırları yedikleri, bu suretle sanığın mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Mala zarar verme suçunun kasten işlenebilen suçlardan olduğu, ihmali davranışlarla işlenememesi nedeniyle, suçun yasal unsurlarının oluşmadığından beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,