Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/10600 K.2019/9087

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 154/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezalarıyla cezalandırılmasına, hapis cezasının anılan Kanun’un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2013 tarihli ve 2013/26 esas, 2013/85 sayılı kararının Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.05.2015 tarihli ve 2015/1082 esas, 2015/17649 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, hükümlü müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin anılan Mahkemenin 22.09.2017 tarihli ve 2013/26 esas,

2013/85 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair mercii SİLİFKE Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2017 tarihli ve 2017/1330 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; sanığın köy tüzel kişiliği adına yol olarak terkin edilen taşınmaz üzerinde duvar örmek suretiyle tecavüzde bulunduğundan bahisle hakkı olmayan yere tecavüz suçundan Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2013 tarihli ve 2013/26 esas, 2013/85 sayılı kararıyla mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de.

Kadastro Tesis Çalışmaları neticesinde 03.10.2006 tarihinde Gülnar İlçesi Şeyhömer Köyü 112 ada 1 parselde kayıtlı taşınmazın sanık adına tescil edildiği, anılan taşınmazının kuzeydoğusunda ve batısında bulunan boşlukların aynı tarihteki kadastro tespitiyle yol olarak bırakıldığı,

sanık tarafından anılan kadastro tespitine karşı açılan "tapu iptali ve tescil" davasının yargılaması sonucunda Gülnar Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.03.2017 tarihli ve 2015/130 esas, 2017/62 sayılı kararıyla, Gülnar Asliye Ceza Mahkemesince sanığın mahkûmiyetine karar verilen hakkı olmayan yere tecavüz suçuna konu edilen 80,09 m2 ve 28,02 m2 evvelce yol olarak ayrılan yerlerin, kadastro tespitinin iptali ile sanık adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş olması karşısında, bu durumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311/1-e maddesi anlamında yeni delil olarak değerlendirilmesi gerektiği,

sanık lehine bir durum meydana getirebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02.10.2018 gün ve 281 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2018 gün ve KYB/2018-81703 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın "Hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi nedenleri" başlıklı 311. maddesinin (e) bendinde; “Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa” hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun yargılamanın yenilenmesi konusunun ele alındığı 11.03.2014 tarih ve 2012/3-909 esas ve 2014/121 karar sayılı kararında vurgulandığı üzere “Yeni olay ya da delilin yargılamanın yenilenmesi sebebi olması için aynı zamanda "önemli" de olması gerekmektedir. Diğer bir ifade ile yeni deliller ve olaylar ortaya konulduklarında tek başlarına ya da önceden sunulan delillerle birlikte değerlendirildiğinde sanığın beraatini veya daha hafif bir ceza uygulanmasını gerektirecek nitelikte olmalıdır.

İnceleme konusu olayda, hükümlü ...'ün köy tüzel kişiliği adına yol olarak terkin edilen Mersin İli Gülnar İlçesi Şeyhömer Köyü 112 ada 1 parsel sayılı taşınmaza taş duvar örmek suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediğinden bahisle Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2013 tarih, 2013/26 Esas, 2013/85 Karar sayılı ilamı ile 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükümlü müdafinin temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 20.05.2015 tarih, 2015/1082 Esas, 2015/17649 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

hükümlü tarafından söz konusu taşınmaza ilişkin 04.08.2015 tarihinde Gülnar Asliye Hukuk Mahkemesine açılan Tapu İptali ve Tescil Davası sonucunda Mahkemenin 29.03.2017 gün 2015/130 ve 2017/62 sayılı kararı ile söz konusu taşınmaz üzerindeki taş duvarın 30 yıldan fazla bir zaman önce örülmüş olduğu ve bu sürede taşınmaz üzerinde ...'ün tasarruf etmiş olması nedeniyle kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın hükümlü adına tesciline karar verildiği ve bu kararın 28.06.2017 tarihinde kesinleşmiş olduğu,

hükümlü müdafii tarafından yargılamanın yenilenmesi nedeni olarak ileri sürülen ve hükümlünün suç tarihini de kapsayacak biçimde 20 yılı aşkın süredir dava konusu taşınmaza zilyet olduğuna işaret eden mahkeme kararının, mahkumiyet hükmünden sonra verilmiş olması nedeniyle yargılama aşamasında gündeme gelmediğinden yeni delil olarak kabulü ile yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alınarak,

beraati veya daha hafif bir kanun hükmünün uygulanmasını gerektirir nitelikte olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre yargılamanın yenilenip yenilenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde Gülnar Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın iddianame tarihinden sonra açılmış olduğunda bahisle, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair karara karşı yapılan itirazın, bu nedenle kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi,