KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2019/10802 E., 2022/7770 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mayıs 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...
Gereği görüşülüp düşünüldü: Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK.nın 225/1. maddesine göre, hükmün konusu iddianamede gösterilen fiil olduğu, "Yargılamayı yapan mahkemenin fiilin hukuki niteliğini takdirde iddia ve savunmalarla bağlı olmadığı, Kanunun açık ve kesin olan bu hükmü karşısında, mahkemece sanığın yargılama sonucunda sabit kabul edilen fiilinin hukuksal niteliğine göre hüküm kurulmakla yetinilmesi gerekirken, fiil nitelik yönünden üçe bölünerek, aynı fiilden dolayı üç ayrı mahkumiyet kararı verilmesi Ceza Muhakemesi Kanununa aykırılık oluşturacaktır
Katılan mağdur ile önceye dayalı arkadaşlık ilişkisi olan sanığın, olay tarihinde kıskançlık yüzünden mağdur ile tartıştıkları ve mağduru saçından ve kolundan çekmek suretiyle zorla araca bindirdiği, araç içerisinde mağdurun başkaları ile görüştüğünden bahisle tartışmaya devam ettikleri ve mağduru darp ederek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı, akabinde de mağduru annesinin yanına bıraktığı, annesi ile buluşan mağdurun polise giderek şikayetçi olduğu olayda; sanığın eyleminin, kül halinde 5237 sayılı TCK.nın 109/2. maddesinde yer alan cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu,
mağdura yönelik yaralama eylemininde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olup ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, ayrıca sanığın, mağduru onun şahsına karşı herhangi bir zarar vermeksizin kendiliğinden serbest bıraktığının ve mağdurun serbest kaldıktan sonra polise giderek şikayetçi olduğu, bu şekilde sanığın etkin pişmanlıkta gösterdiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı
./..
S/2
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2019/10802, K. 2022/7770, 25 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama