Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/12403 K.2022/11723

Gereği görüşülüp düşünüldü: Katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, öncesinde anahtarını aldığı arkadaşı ...'e ait eve, duygusal arkadaşlık yaptığı 15 yaşındaki mağdure çocuk ile birlikte gittikleri, evde bir süre muhabbet ettikten sonra sanığın, mağdure çocuğun cep telefonundan hattını çıkararak telefonunu aldığı ve üzerine kapıyı kilitleyerek evden ayrıldığı,

bir süre sonra ev sahibi olan ...'in gelerek kapıyı açtığı ve mağdure çocuğu evine gönderdiği anlaşılan olayda, her ne kadar sanık suçlamayı kabul etmemiş ise de, önceden anahtarını aldığı arkadaşına ait eve, kız arkadaşı olan mağdure çocuk ile birlikte giden sanığın, mağdure çocuğu evde bırakarak işe gitmesinin hayatın olağan akışına aykırı olması karşısında, mağdure çocuğun tüm aşamalardaki samimi ve istikrarlı beyanları karşısında aşamalarda çelişki oluşturan tanık beyanına itibar edilemeyeceği ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyerinden yoksun kılma suçunu işlediği gözetilerek,

sanık hakkında TCK'nın 109/1-3-f maddelerinde belirtilen suçtan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,