Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/13323 K.2022/12309

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay günü sanığın buluşma teklifini kabul ederek hastane önünde bekleyen mağdurun, sanığın kendisini zorla araca bindirdiğini, inmek istediğinde kapıları kilitlediğini beyan etmişse de, mağduru araç içinde gören annesinin dışarıdan kapıyı açarak mağduru araçtan indirdiği, olayın meydana yer itibariyle zorla araca bindirme durumunda etraftan müdahale gelmesinin kaçınılmaz olduğu, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından,

bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın teşebbüs aşamasında kalan eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1,3-f,35. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetiilmeden TCK.nın 109/2. maddesi uyarınca cezasının belirlenmesi ile sanık hakkında fazla ceza tayini,