Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/9586 K.2019/12282

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında anılan Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2018 tarihli ve 2018/564 esas, 2018/743 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak; Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesince, katılanın beyanına göre sanığın zararı karşılamayı tehdit ederek teklif ettiğinden bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.04.2013 tarihli ve 2012/6-1524 esas ve 2013/152 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, mağdurun iade veya tazmini kabul etmemesinin sanık lehine yorumlanmayarak yerel mahkemece zararın ve bu zararın hangi aşamada karşılanmak istediğinin tespit edilip bir ödeme noktası tayin edilerek sanığa zarar giderme imkanı sunulduktan sonra sonucuna göre 5237 sayılı Kanun’un 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama şartlarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun buna göre tayin edilmesi gerektiği nazara alındığında;

somut olayda, sanığın 02.10.2018 tarihli 2. oturumda alınan savunmasında zararı karşılamak istediğini beyan etmesine karşın, zarar tespiti yapılmadan ve sanığa zararı ödeme imkanı da verilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.03.2019 gün ve 2018/15782 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2019 gün ve KYB/2019-23989 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlünün 02.10.2018 tarihli duruşmada oluşan zararı karşılamak istediğini açıkça ortaya koyması ve katılanın da 07.11.2018 tarihli celsede, hükümlünün zararı karşılamak istediğine dair kendisine haber gönderdiğini ancak kabul etmediğini beyan ettiği ve zarar tespitinin de yapılmadığı olayda, öncelikle oluşan zararın tespit edilmesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.04.2013 tarihli ve 2012/6-1524 esas ve 2013/152 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere,

mağdurun iade veya tazmini kabul etmemesinin sanık lehine yorumlanmayarak yerel mahkemece zararın ve bu zararın hangi aşamada karşılanmak istediğinin tespit edilip bir ödeme noktası tayin edilerek hükümlüye zarar giderme imkanı sunulduktan sonra sonucuna göre 5237 sayılı Kanun’un 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama şartlarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve hükümlünün hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,