Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/985 K.2019/3220

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın mahkeme kabulünde de anlatıldığı üzere mağdur polislere elinde bıçak olduğu şeklinde “benim polisle 15 vukuatım var, hepsini darp ettim, benim infazımı yakmayın çekin gidin yoksa size de aynısı olur” şeklindeki tehdit içerikli sözleri ile emniyete götürülmesini engellemek için direndiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içerisinde bulunan 08.05.2012 tarihli değer tesbit tutanağına göre sanığın kırılmasına sebebiyet verdiği dolap kulpu nedeniyle meydana gelen 1 TL zararın ne kadar olduğunu bilmeyen sanığa, zararı gidermek isteyip istemeyeceği sorulmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi edilmesi,