Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/10034 K.2023/6043

İddianame anlatımından, velayeti kendisine bırakılmayan sanığın, mağdur çocukları alıkoyduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda, on altı yaşını bitirmeyen çocuğun velayeti kendisine bırakılan annesi veya babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet hakkının koruma altına alınması nedeniyle, yaşı küçük çocuklara atanan zorunlu vekilin davaya katılma ve kurulan hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında atılı suçtan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz eden katılan ...'un hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında evi terkeden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan kamu davası açılmıştır. 2-Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluştuğuna ve mahkumiyet yerine beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, velayetleri babaları olan katılan ...'a verilen çocukları olan 14 yaşındaki mağdur çocuk ... ile 15 yaşındaki mağdur çocuk ...'u yanında alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Zorunlu Vekilin Talebine Yönelik Temyiz İncelemesinde

5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on altı yaşını bitirmeyen çocuğun velayeti kendisine bırakılan annesi veya babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet hakkının koruma altına alınması nedeniyle, atılı suçun mağdurunun velayeti kendisine bırakılan anne veya baba olması karşısında, çocuklara yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilinin 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmakla, zorunlu vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılanın Talebine Yönelik Temyiz İncelemesinde İse

1-Tebliğname yönünden

Velayetleri babaları olan katılana bırakılan mağdur çocukların, babalarıyla birlikte kalmak istememeleri üzerine sanık olan annelerinin yanına gittikleri, anneleri göndermek istemesine rağmen babalarının yanına dönmek istemedikleri hususu ... olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2-Katılan yönünden

Mağdur çocukların aşamalardaki istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımları, sanık savunması, katılanın beyanı ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, suçun unsurlarının oluşmadığına dair Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Zorunlu Vekilin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) numaralı bendinde açıklanan nedenle Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli kararırına yönelik zorunlu vekilin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılanın Temyiz İsteği Yönünden