Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/10056 K.2023/6647

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 17.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Kahramanmaraş 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği, bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ...'in, resmi nikahlı eşi olan katılan ... ... ile aralarında ailevi bir nedenle tartışma çıktığı, katılanın evden ayrılmak istemesine rağmen sanık ... ve aynı konutta birlikte yaşadıkları kayınpederi olan diğer sanık ... tarafından telefonu alınmak suretiyle engellendiği, katılanın bir şekilde ailesine haber vermesi üzerine babası olan tanık ... ile amcası olan temyiz dışı sanık ... tarafından eve gelindiğinde, sanıkların, katılanı tutup çekmek suretiyle gitmesine engel olmaya çalıştıkları, ancak engel olamadıkları iddiasına ilişkindir.

2. Katılan ... ... hazırlık aşamasında kollukça alınan beyanlarında, eşi ile tartıştığını, ayrılmak istediğini, eşi ve ailesinin telefonunu aldıklarını, giderse ailesinin kendisini kabul etmeyeceğini, 60 yaşında biri ile evlendireceklerini söyleyerek tehdit ettiklerini, fırsat bulunca ailesini arayıp gitmek istediğini söylediğini, ailesinin kendisini almaya geldiklerinde eşi ve kayınpederinin, kolundan çekerek "gidemezsin" dediklerini, amcasının kendisini alıp dışarı çıkarttığını ve evden ayrıldıklarını beyan etmiş;

kovuşturma aşamasındaki anlatımlarında ise, eşiyle aralarında çıkan tartışma üzerine evden gitmek istediğini, komşuları tarafından evden gitmemesi konusunda ikna edildiği için evde kaldığını, eşinin ailesinin, ailesi tarafından kabul edilmeyeceğini söyleyerek tehdit edip gitmesine izin vermediklerini, durumu ailesine anlatması üzerine ailesinin gelerek kendisini götürmek istediğini, ancak kayınpederinin kolundan tutup gitmesine izin vermediğini, amcasının ise kolundan tutarak kendisini götürdüğünü ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

Katılanın tehdit olarak belirttiği, "Ailene dönersen seni 60 yaşında biriyle evlendirirler." şeklindeki sözlerin tehdit içermese de evden ayrılmak için çağırdığı ailesi ile gitmek istediği sırada sanıklar ... ve ...'in katılanın kolundan tutup çekmek suretiyle gitmesine engel olmaya çalıştıkları, temyiz dışı sanık ...'in müdahale ederek katılanı alıp evden ayrıldıkları anlaşılan olayda, sanıkların eylem ve irade birliği içerisinde cebir kullanmak suretiyle atılı suçu işledikleri anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanıklar yönünden

1. Sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek evden gitmek isteyen katılanı kolundan tutup çekmek suretiyle gitmesine engel olmaya çalıştıkları sırada sanıkların, katılanın kolundan tutar tutmaz katılanın amcası olan temyiz dışı sanık ...'in müdahale etmesi üzerine katılanı aldıkları anlaşıldığından, sanıkların eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı tespit edilmiş olup, tamamlanmış suçtan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı görülmüştür.

2. Sanıklar hakkında temel ceza tayin edilirken suç işleme saikleri, mağdura gelen zarar ve tehlikenin azlığı nazara alındığında alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektiren bir durum bulunmadığı gözetilmeden teşdiden ceza belirlenmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde B numaralı bentte açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereğince Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,