Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/12034 K.2021/16257

Gereği görüşülüp düşünüldü:

25.06.2019 tarih ve 2019/8-249 Esas ve 2019/499 karar sayılı Ceza Genel Kurul kararında belirtildiği üzere; TCK.nın 268. maddedeki suçun oluşması için öncelikle, fail tarafindan işlenen bir suçun bulunması gerekmektedir. Başka deyişle iftira suçunun aksine, bu madde bakımından gerçek bir suçun işlenmesi ve bu suçun faili ile 268. maddedeki eylemin failinin aynı kişi olması zorunludur.

İşlenmiş olması gereken suçun kasıtla veya taksirli suç olması arasında bir fark bulunmamaktadır. Fakat, maddede yalnızca suçtan söz edilmekle, kabahatler veya disiplin eylemleri madde kapsamında değerlendirilmemektedir.

Maddedeki ifade biçiminin hatalı olduğu söylenebilir ise de, mevcut düzenleme karşısında, failin gerçekte o suçu işlememiş bulunduğunun anlaşılması halinde, başkasının kimlik bilgilerini kullanma eyleminin 268. maddedeki suçu oluşturmadığını kabul etmek, kanunilik ilkesi bakımından zorunlu görülmektedir. Bu tür eylemlerde 206. maddenin uygulanması gereklidir.Bu açıklamalar eşliğinde;

Mersin Emniyet Müdürlüğü 02.04.2015 tarih ve 11/3089 sayılı yazısı ile PVSK madde 5/e kapsamında parmak izleri alınan ... isimli şahsın parmak izlerinin arşiv araştırması neticesinde 05.03.2014 tarihinde İstanbul Emniyet Müdürlüğü'nce parmak izleri alınan ... kimlik bilgisini kullanan şahsın parmak izlerinin aynı ancak kimlik bilgilerinin farklı olduğunun anlaşıldığının bildirilmesi üzerine işbu davanın açıldığı dosya kapsamında 05.03.2014 tarihli parmak izi alma işlemine ait evrakların bulunmadığı yapılan UYAP sorgulamasında söz konusu olayla ilgili olarak Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/7311 soruşturma numaralı dosyasıyla

soruşturmanın yürütüldüğü görülmekle ilgili dosyanın bir örneğinin dosyamız arasına alınıp incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hükmü kurulması;