Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/12801 K.2023/10590

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2008 tarihli iddianamesiyle sanığın 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 12 nci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen suçtan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2009 tarihli kararıyla sanık ... hakkında yakalama emrinin infaz edilememiş olması nedeniyle hakkındaki kamu davasının tefrikine karar verilmiştir. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2015 tarihli kararıyla sanığın 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi somut bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanık ...'ın temyiz incelemesine gelmeyen ve hakkında hükmedilen mahkumiyet kararı Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.01.2010 tarihli ilamıyla düzeltilerek onanan ... ile silah ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. 12.02.2008 tarihli olay yeri tespit tutanağının incelenmesinde; istihbari ve teknik takip sonrası İl Jandarma Komutanlığına bağlı timler 63-YP-... plakalı otomobili içinde araç sürücüsü ..., ... ve ... olduğu halde durdurmuşlar, yapılan aramada araç içinde arka koltuk sol ara boşluğunda siyah poşet içinde (24) adet tabanca ve bu tabancalara ait şarjörleri ele geçirmişlerdir. Temyiz incelemesine gelen sanık ... olay yerinde bulunmamaktadır. Aile nüfus kayıt örneğinin incelenmesinde; olay yerinde bulunan ve hakkında beraat kararı verilip kesinleşen ... sanığın kardeşidir.

3. Tabanca ve eklerinin bulunduğu araç ...'a aittir.

4. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarının 31.03.2008 tarih ve BLS-2008/799 uzmanlık numaralı ekspertiz raporuna göre, söz konusu tabanca ve fişekler 6136 sayılı Kanuna göre yasak niteliği haizdir.

5. Sanık ... savunmasında; atılı suçu işlemediğini, suç tarihinde şehir dışında olduğunu, diğer sanıklardan sadcee ...'ı tanıdığını beyan etmektedir.

6. Sanığın savunmasının 16.10.2014 tarihinde alındığı ve sanığa 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ek savunma hakkı verilmediği anlaşılmaktadır.

7. Mahkemenin gerekçesine dayanak oluşturulan iletişim tespit kararlarının temyiz incelemesine gelmeyen sanık ... hakkında olduğu anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin somut bir sebebe dayanmayan temyiz isteminin incelenmesinde;

1. Oluş, tüm dosya kapsamı, sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin savunmaları ile sanık hakkındaki dava dosyasının tefrikine karar verilen Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2015 tarihli kararı birlikte değerlendirildiğinde; olay tutanağı ve tutanak tanıklarının beyanlarına göre dava konusu silahların bulunduğu araçta sanığın bulunmaması, silahlar üzerinde parmak izi incelemesi yapılmaması, sanık hakkında silah ticaretine ilişkin ihbar olmaması, sanığın irtibatının sadece hakkında beraat kararı verilen ...'la olması, temyiz incelemesine gelmeyen sanıkların beyanlarında sanık ...'ın atılı suça karıştığına dair bilgiler olmaması,

"şüpheden sanık yararlanır" ilkesi birlikte gözetildiğinde; sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken sanık ... hakkındaki tape kayıtları gerekçe gösterilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de; 22.05.2008 tarihli iddianamede sanığın 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı ancak 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR