Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/13554 K.2023/6684

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahlı tehdit suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Konya 8. Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası; silahlı tehdit suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, aleyhine olan hususların değerlendirildiğini, kararın tekrar incelenerek bozulması gerektiği istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın öz kız kardeşi olan mağdureye baskı uygulaması sonucu mağdurenin 13.01.2016 tarihinde evden kaçtığı ancak sanığın ''çocuğun durmuyor'' şeklinde çağrısı üzerine mağdurenin eve geldiği, sanığın mağdurenin eve gelmesi üzerine odanın kapısını kilitlemek suretiyle hürriyetini tahdit ettiği,

bu defa mağdurenin 26.01.2016 tarihinde odanın kilidini kırıp kaçtığı ve otobüse bindiği ancak sanığın araçla takip ederek otobüsü durdurup elindeki silahla önce otobüs şoförü olan mağdur ...'i aracın kapısını açmazsa ateş edeceğinden bahisle tehdit ettiği ve kapıyı bu şekilde açtırıp otobüsün içine girip mağdure ...'i darp ederek tekrar eve getirip odaya kilitlediği ve bu nedenle sanığın mağdur ...'e yönelik silahlı tehdit suçu ve mağdure ...'e yönelik kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Mağdure hakkında alınan adli muayene raporunda, sol alt bacakta ekimoz, sol baş bölgesinde hassasiyet, bacak arkasında yaralanma ve basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiştir. 3. 27.01.2016 tarihli yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı dosya içeriğinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında yer alan, mağdure ...'in aşamalarda değişmeyen beyanları ve bu beyanları doğrulayan adli muayene raporu, mağdur ...'in aşamalardaki beyanları, sanığın tevili ikrarı, 27.01.2016 tarihli yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı ve diğer tüm deliler birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öz kız kardeşi olan mağdureye baskı uygulaması sonucu mağdurenin 13.01.2016 tarihinde evden kaçtığı ancak sanığın ''çocuğun durmuyor'' şeklinde çağrısı üzerine mağdurenin eve geldiği,

sanığın mağdurenin eve gelmesi üzerine odanın kapısını kilitlemek suretiyle hürriyetini tahdit ettiği, bu defa mağdurenin 26.01.2016 tarihinde odanın kilidini kırıp kaçtığı ve otobüse bindiği ancak sanığın araçla takip ederek otobüsü durdurup elindeki silahla önce otobüs şoförü olan mağdur ...'i aracın kapısını açmazsa ateş edeceğinden bahisle tehdit ettiği ve kapıyı bu şekilde açtırıp otobüsün içine girip mağdure ...'i darp ederek tekrar eve getirip odaya kilitlediği ve bu nedenle sanığın mağdur ...'e yönelik silahla tehdit suçu ve mağdure ...'e yönelik kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğundan sanığın temyiz

sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, yargılama aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR