Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15013 K.2023/2946

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırkağaç Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2011 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve kasten yaralama suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2012 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

kasten yaralama suçundan 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarihli kararı ile hüküm açıklanarak suça sürüklenen çocuk hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 167 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL ve 20,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; suçun yasal unsurlarının gerçekleşmediğine, yeterli kanıt bulunmadığına, 2. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün aynen açıklanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; suça sürüklenen çocuğun annesi mağdur ... ile yaşadığı tartışma esnasında annesini darp ettiği ayrıca ablası olan mağdur ...'nın çantasından kredi kartını alarak bilgisi ve rızası dışında 250,00 TL harcama yaptığı iddiasına ilişkindir.

2.Adli Paporda mağdur ...'nın basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığının tespit edildiği,

3. Suça sürüklenen çocuğun savunmasında; ayrı evde yaşayan ablasının ziyarete geldiği sırada çantasından kredi kartını aldığını ve 250,00 TL harcama yaptığını, şifreyi önceden bildiğini, tartışma sırasında sinirlenerek annesi mağdur ...'ya vurduğunu beyan ettiği,

4.Hükmün açıklanması sırasında mağdur ...'nın 250,00 TL zararının babası Mustafa Basan tarafından giderildiğini, şikayetçi olmadığını ifade ettiği anlaşılmıştır.

5. Dosyada kredi kartı harcamalarını gösterir herhangi bir belgeye rastlanmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu bakımından yapılan incelemede; Etkin pişmanlık hükmü uygulanırken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin ikinci fıkrası yerine 167 nci maddesinin ikinci fıkrası yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. A. Dosyadaki olgular, suça sürüklenen çocuğun ikrarı ve mağdurun istikrarlı beyanları birlikte değerlendirildiğinde; mağdur ...'ın ailesinin yanına bayram ziyaretine geldiği, suça sürüklenen çocuğun ablasının çantasından kredi kartını alıp bilgisi ve rızası dışında 250,00 TL harcama yaptığı,

kovuşturma aşamasında mağdurun zararının giderildiği anlaşılmakla; mahkemenin sübuta ve suç niteliğine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Kasten yaralama suçu bakımından yapılan incelemede;

A. Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk hakkında yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 66 ncı maddenin ikinci fıkrası gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 27.11.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

1. Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu bakımından;

Gerekçe bölümünde 1 no.lu bentte açıklanan nedenlerle Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2015 tarihli ve 2015/501 Esas, 2015/709 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Kasten yaralama suçu bakımından;

Gerekçe bölümünde 2 no.lu bentte açıklanan nedenle Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2015 tarihli ve 2015/501 Esas, 2015/709 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,