Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15123 K.2023/4786

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eyüp Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2009/6384 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2009/1024 Esas ve 2010/1978 Karar sayılı kararı ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 4 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 2014/38106 Esas - 2015/6965 Karar sayılı kararı ile "Sanığın, aynı kişiye ait kredi kartlarını kullanması halinde suçun mağdurunun adına kredi kartı düzenlenen kişi olması nedeniyle, sanığın eyleminin TCK.nun 245/1. ve 43. maddeleri uyarınca zincirleme suretiyle işlenen tek suç oluşturacağı, mağdurların farklı olması durumunda kart sayısınca suçun oluşacağı cihetle;

iddianamede belirtilen 12.06.2005 ve 10.07.2005 tarihli siparişlerin verildiği kredi kartlarının hesap dökümlerinin getirtilmesi ve dava konusu yapılmayan 08.06.2005 tarih ve 801 TL'lik harcama da araştırılıp borca itiraz olup olmadığı ve mağduru tespit edilerek dava açılıp açılmadığı kesin biçimde tespit edilerek,

dava açılmış ise mümkünse davaların birleştirilmesi aksi halde incelenerek dosya içerisine alınıp bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örnekleri dosyaya konulup mağdurların CMK.nun 235. maddesi gereğince dinlenilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası, Yargıtay ilamına uyularak yapılan yargılamada; İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli, 2015/131 Esas ve 2015/526 Karar sayılı kararı ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5 yıl hapis ve 625 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği bozma öncesi kazanılmış hakkı saklı tutularak, 4 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; Atılı suçu işlememesine rağmen eksik araştırma ile hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, mağdurların ele geçirdiği kart bilgileri ile şikayetçi firma olan ... Dış Ticaret Pazarlama Ltd Şti'den harcamalar yaptığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın temyiz sebepleri yönünden;

Sanığın, mağdur ...'e ait kart bilgilerini ele geçirerek, şikayetçi firma olan ... Dış Ticaret Pazarlama Ltd Şti'den farklı tarihlerde harcamalar yaptığı iddiasına dayanan olayda;

1. Mağdura ait olduğu iddia edilen Garanti Bankası 5407 **** **** 7013 numaralı kredi kartına dair harcama bilgilerinin dosya içerisinde yer almadığı anlaşılmakla, mağdura ait kredi kartının Haziran, Temmuz ve Ağustos 2005 yılına ait harcama bilgilerini ayrıntılı gösterir hesap özeti dökümlerinin ilgili bankadan temin edilmesinden sonra, sonuca göre sanığın hukuki durumunun ve hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Bozma sonrası, sanık hakkında hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle toplam cezanın 4 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanığın neticeten 4 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi,

Hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR