Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15172 K.2023/3752

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çamardı Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Çamardı Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraat kararı verilmiştir 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.11.2020 tarihli, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; atılı suç sabit olduğundan sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın katılanın arsasına boş sandık koymak suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Kolluk tarafından düzenlenen 25.04.2014 tarihli olay yeri kroki ve görgü tespit tutanağına göre, katılanın arsasına boş sandık konulmak suretiyle tecavüz edildiği tespit edilmiştir. 3. Suça konu 8 ada 3 parsel sayılı taşınmaz katılan adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır. 4. Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan 05.01.2016 tarihli bilirkişisi raporunda, suça konu katılanın taşınmazda tecavüz olmadığı belirtilmiştir

5. Sanık suçlamayı kabul etmemiştir. 6. Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır. 7. Katılanın kiracısı tanık E.D., sanığın suça konu taşınmazı kullanmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, iddianame anlatımı, sanık savunması, katılan ve tanık beyanı, keşif, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hakkı olmayan yere tecavüz suçunun oluşabilmesi için sanığın yasada belirtilen başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi işgal etmek, sınırlarını değiştirmek veya bozmak, hak sahibinin yararlanmasını engellemek şeklindeki seçimlik hareketlerden birini gerçekleştirmesi gerektiği,

somut olayda sanığın katılana ait taşınmazı işgal etmek veya sahiplenmek amacıyla değil geçici olarak elma kasalarını tamir etmek amacıyla koymasıyla atılı suçun oluşmadığı anlaşıldığından Cumhuriyet Savcısının suçun sübutuna ilişkin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Katılanın, sanığın taşınmazını kullandığını ve kendisinin kullanmasını engellediğini beyan ettiği ancak katılanın tanığı E.D.'nin katılanın beyanlarını doğrulamaması nedeniyle sanığın katılanın taşınmazını geçici olarak elma kasalarını koymak dışında kullandığına ve katılanın kullanmasına engel olduğuna dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR