Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15259 K.2023/3038

Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin, beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmayan sanık ...'nin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2014 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 37 inci maddesinin birinci fıkrası, 40 ıncı maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. Rize 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2014/198 Esas, 2015/700 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 16 ay 18 gün hapis ve 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ise atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz isteği, cezanın haksız, usul ve yasaya aykırı olduğu ve benzerine ilişkindir. 2.Sanık ...'nin temyiz isteği, cezanın haksız, usul ve yasaya aykırı olduğu ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdur ..., babası katılan ...'e ait ancak kendi kullanımında olan kartı arkadaşı ...'ın aracında unuttuğu, sanığın farklı tarihlerde mağdurun bilgisi ve rızası dışında harcama yaptığı, böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan ... 27.12.2013 tarihli kolluk ifadesi ile sanık ...'ın kartından harcama yaparak zararı gidermediğinden bahisle şikayetçi olduğu anlaşılmıştır.

3. Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası A.Ş. 24.01.2014 tarihli yazı cevabında, katılan ...'e ait 6761********9770 nolu baka kartı ile 06.12.2013-08.12.2013 tarihlerinde gerçekleştirilen işlemlerin banka kartı ile alışveriş işlemi ve ATM den şifreli olarak para çekme işlemi olduğu, işlem detay bilgileri ile ATM'den para çekme anına ilişkin kamera görüntülerinin yazı ekinde gönderildiği, alışveriş gerçekleştirilen iş yerlerinin banka üye iş yeri olmadığı, işlem detaylarının iş yerinin işlemlerine aracılık eden bankadan temin edilebileceği, ilgili bankaların Türkiye İş Bankası A.Ş. Ve Yapı ve kredi Bankası A.Ş. olduğu belirtilmiştir.

4. İşlem detay tablosunda, katılana ait banka kartı ile 06.12.2013 tarihinde saat 18:52:04'te Yapı ve kredi Bankası A.Ş. M.T. Petrol iyidere isimli iş yerinden 20 TL satış, 06/12/2013 tarihinde saat 18:56:06'da ziraat bankası A.Ş. ATM den 800,00 TL para çekme, 08.12.2013 tarihinde saat 12:20:04'te Türkiye İş Bankası A.Ş. Mapet İnş Pet. Tur isimli işyerinden 5 TL satış olmak üzere farklı zamanda harcama yaptığı anlaşılmıştır.

5. 07.02.2014 tarihli kamera görüntüsü izleme tutanağında, Ziraat Bankasına ait ATM'nin 06.12.2013 tarihi 18:51-19.01 arasına ait kamera görüntülerinde, sadece ışıkları görünen bir aracın yanaştığı, 18.54 te iki erkek şahsın bankamatik önüne geldiği, birisi telefon ile görüşme yaparken diğerinin kart ile işlem yaparak para çektiği ve kartı aldığı, diğer şahsın yanında beklediği, şahısların araç ile ayrıldıkları tespit edilmiştir.

6. Tanık H.C., sanık ... aracı ile gezdikleri ve kendilerini araçla bıraktıktan sonra banka kartını arabada unuttuklarını fark edince, Buse'nin ...'ı aradığını, getireceğini söylediği halde getirmediğini, bir süre oyaladığını beyan etmiştir.

7. Sanık ..., mağdur ...'nin bilgisi ve rızası ile karttan harcama yaptığını beyan etmiştir,

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmayan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 08.12.2013 yerine 06.12.2013, 06.08.2013 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2. Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında, 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesinin uygulanması ile sonuç cezanın '' 3 yıl 4 ay 18 gün hapis cezası'' olarak yazılması yerine, ''2 yıl 16 ya 18 gün hapis cezası" şeklinde yazılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, olay ve olgularda belirtilen hususlar ile sanığın katılan ait banka katını kullanarak harcama yaptığı ve nakit para çektiği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR