Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15260 K.2023/1258

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2005 tarihli iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü, 54 üncü ve 58 ... maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2006 tarihli kararıyla sanığın 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına; suça konu sahte paraların müsaderesine karar verilmiştir.

3. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2006 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2007/12892 Esas, 2010/2000 Karar sayılı 15.02.2010 tarihli kararıyla sanık ... hakkındaki hüküm " Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 ... maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu, " şeklindeki gerekçeyle bozulmuştur.

4. Mahkemesince dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve ... Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2010 tarihli kararıyla sanığın 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 09.06.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Sanığın denetim süresi içerisinde (22.02.2013 tarihinde) kasıtlı suçtan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine mahkemesince dosya yeniden ele alınmış ve ... Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2016 tarih, 2015/211 Esas, 2016/10 karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. 01.04.2010 tarihinde ... Ağır Ceza Mahkemesince emanette bulunan sahte paraların müsaderesine karar verildiğinden TC Merkez Bankasına gönderilmesine ilişkin Emanet Memurluğu'na üst yazı yazılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın suçu kasten işlediğine dair delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve suçun sanık tarafından işlendiği kabul edilse dahi 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen suçun oluşacağı ve suç vasfında hataya düşüldüğüne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay sanık ...'ın temyize gelmeyen diğer sanıklarla iştirak halinde sahte 100,00 Dolar ile alışveriş yaparak parada sahtecilik suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Mağdur ... aşamalarda tutarlı beyanlarında; sanıklardan ... ve ... ...’in gelerek kendisinden tatlı aldıklarını, para olarak da sahte 100,00 Dolar verdiklerini beyan eder. Sanık ...'ı teşhis etmiştir.

3. Sanıklardan ... ... soruşturma aşamasında "sanık ... parayı bozdurup araca bindikten sonra bozdurduğum para sahteydi dedi" şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Sanık ... soruşturma aşamasında iki işyerine paraları sahte olduğunu bilerek verdiğine ve pişman olduğuna dair savunmada bulunmuştur; kovuşturma aşamasında ise paraların sahte olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

5. Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının 27.01.2006 tarih ve 131 sayılı raporuyla davaya konu paraların sahte olduklarının, aldatma kabiliyetlerinin bulunduğunun, sahteliklerinin ilk bakışta herkes tarafından anlaşılmasının mümkün olmadığının, ancak uzmanlarca sahte olduklarının anlaşılabileceği belirtilmiştir. 6. Mahkemece sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir

IV. GEREKÇE

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2016 tarih, 2015/211 Esas, 2016/10 karar sayılı kararında, oluş, tüm dosya kapsamı, katılan ve mağdurların beyanları, ... teşhis tutanakları, sanığın soruşturma aşamasındaki kabulü ile aşamalardaki çelişkili beyanları ve Türkiye Cumhuriyeti ... raporu birlikte gözetildiğinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

01.04.2010 tarihinde Emanet Memurluğuna sahte paraların müsaderesi ve TC Merkez Bankasına gönderilmesi için yazılan müzekkere akıbetinin mahallinde sorulması mümkün görülmüştür.