Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15379 K.2023/9858

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düziçi Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, araç üzerindeki müsadere kararının kaldırılması gerektiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

2. Sanık ...' nın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına, haksız yere ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ... ile katılan ...' nın olay öncesinde aynı işyerinde çalıştıkları, sanık ...' ın, sanık ...' nın erkek kardeşi olduğu ve ablası vasıtasıyla katılan ...'yı tanıdığı, sanık ... ile katılan ... arasında yapılan telefon görüşmesinde katılanın "p.., o... çocuğu, ablan patronu ile ilişkiye giriyor, ablan o..." şeklinde hakaret içeren sözler sarf ettiği, bu telefon görüşmesinden sonra sanıklar ... ve ...' ın katılan ...'yı zorla araca bindirdikleri, ... Köyü yoluna götürdükleri, araçtan inmek isteyen katılanı indirmedikleri, sanık ...' ın silah göstererek tehdit içeren sözler söylediği ve sanıkların bu suretle cebir, tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece sanıkların üzerine atılı suçun silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği kabul edilmesine karşın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği nazara alınarak, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden,

1. Dava dosyası içeriği, katılan ...'nın aşamalardaki anlatımları, bu anlatımları doğrulayan adli raporu, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanık beyanları, sanıkların savunmaları, olay yeri inceleme raporu, olay yeri basit krokisi, CD çözüm tutanağı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, sanık ...' nın, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

1. Dava dosyası içeriği, katılan ...'nın aşamalardaki anlatımları, bu anlatımları doğrulayan adli raporu, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanık beyanları, sanık savunmaları, olay yeri inceleme raporu, olay yeri basit krokisi, CD çözüm tutanağı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, sanık ...' ın, kararın usûl ve yasaya

aykırı olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Ancak 5237 sayılı Kanun' un 54 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince müsadere kararının, işlenen suça nazaran daha ağır ve hakkaniyete aykırı sonuçlar doğuracağı gözetilmeden, orantılılık ilkesine aykırı biçimde suçta kullanılan 80 DU 318 plaka sayılı aracın ruhsat sahibine iadesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde verilen müsadere kararının Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A.Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarih ve 2015/318 Esas, 2016/368 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (B-3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarih ve 2015/318 Esas, 2016/368 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...' ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği; hükümde müsadereye ilişkin bölümdeki "...80 DU 318 plakalı aracın..." ibaresinin çıkarılmasına ve müsadere fıkrasından sonra gelmek üzere "80 DU 318 plaka sayılı aracın ruhsat sahibine iadesine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,