KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2020/16271 E., 2023/4458 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Haziran 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz etme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Erdemli Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etmeye teşebbüs ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etmeye teşebbüs ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın kira süresi sona ermeden ve katılanın eşyaları evde iken anahtarı değiştirip eve girdiğine, atılı suçların unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 21.01.2015 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2020/16271, K. 2023/4458, 8 Haziran 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama