Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/16562 K.2023/10036

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; atılı suçun oluştuğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine, Katılanın temyiz isteği; sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olup cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, geçici velayeti anneye verilen çocuğu, izinsiz olarak yanında tutmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosyada bulunan delillere göre; katılan anne ile sanık arasında 26.10.2015 tarihinde açılan boşanma davası sırasında velayetin geçici olarak katılana verildiği, suç tarihinde aralarında boşanma davası bulunmasına rağmen anne veya babadan birisine çocuğun kalıcı velayeti verilmediğinden ve çocuk üzerinde anne ve babanın ortak velayet sahibi oldukları anlaşıldığından atılı suçun oluşmayacağına yönelik Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ve vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR