Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/17220 K.2023/6705

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2015 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında, parada sahtecilik suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 22.02.2015 tarihinde, temyiz dışı sanıklar ... ile ...'nun telefon alım satım işi yapan katılan ...'ya 550,00 TL karşılığı 1 adet cep telefonu sattıkları, satıştan 2-3 saat sonra ...'nun sattığı telefonu aynı para karşılığı katılandan geri aldığı,

aynı gün akşam saatlerinde, ...'nun katılanın evine giderek geri aldığı paralardan 1 tane 50,00 TL'nin sahte çıktığı iddiasıyla sahte 50,00 TL karşılığı gerçek 50,00 TL değerindeki parayı katılandan değiştirttiği, 23.02.2015 günü ise, sanık ...'in sabah saatlerinde katılana ait işyerine giderek sahte olarak üretilmiş 200,00 TL değerindeki para ile bir adet 2. el telefon satın aldığı, katılan tarafından yapılan ihbar üzerine yakalanan sanığın üzerinden temyiz dışı sanıklar tarafından verildiği iddia olunan sahte 50,00 TL ile aynı seri numaralı 2 adet daha sahte olarak üretilmiş 50,00 TL'nin ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında yer alan, 23.02.2015 tarihli yakalama, muhafaza altına alma tutanağı ile kamera izleme tutanağı, 18.06.2015 tarihli T.C. Merkez Bankasından alınan raporlar, sanıkların savunmaları ile katılanın alınan beyanı ile diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın olay günü katılanın işyerinden yaptığı alış veriş karşılığı sahte olarak üretilmiş para verdiği aynı zamanda yakalandığında üstünden yine sahte olarak üretilmiş paraların ele geçirildiği anlaşılması karşısında, Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hapis cezası yanında tayin olunan 100 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL üzerinden para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 3 numaralı bentte açıklanan nedenle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 2 numaralı fıkrasından sonra gelmek üzere “100 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den hesaplanarak 2.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,