Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/17301 K.2024/20

Sanık ... hakkında 29.12.2014 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan verilen adli para cezasının kesin hüküm niteliğinde olduğu gözetilerek 5271 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyizinin mümkün olmadığı, Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile sanık ... hakkında 04.01.2015 tarihinde işlediği yaralama suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır 2. Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli kararıyla sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, ayrıca sanık ...'nın kasten yaralama suçundan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'nın temyiz istemi, lehe hükümlerin uygulanmadığına, suçu ağır haksız tahrik altında işlediğine yöneliktir. 2. Sanık ...'un temyiz istemi, suç işleme kastının olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların katılanı darp ettikten sonra yaklaşık 300 metre sürükleyerek boş bir araziye götürmeleri ve burada da darp eylemlerine devam ettikleri iddiasına ilişkindir. 2. Katılanın 15.09.2015 tarihinde Kayseri Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan doktor raporunda, vücudunda 4. dereceden kırık olduğu ve BTM ile giderilemeyecek şekilde yaralandığının belirtildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükme konu cezanın tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanık ... ile katılan arasında anlaşmazlık bulunduğu, olay tarihinden önce 29.12.2014 tarihinde sanığın katılanın yanına geldiği burada taraflar arasında darp olayının yaşandığı, bunun üzerine olay günü sanıkların katılanı gördükleri ve darp ettikleri, katılanı yaklaşık 300 metre sürükleyerek boş bir araziye götürdükleri ve burada darp etmeye devam ettikleri olayda, tanık anlatımları dikkate alındığında sanıklar hakkında şartları oluşmadığı halde haksız tahrik indirimi yapılması suretiyle eksik ceza tayinleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Katılan ifadesi, sanıklar savunmaları, tanık anlatımları ve tüm dava dosyası kapsamından suçun sübut bulduğuna dair mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmamış, sanıkların yukarıda yer alan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C.Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanık ...'nın katılanı darp etmesi sonucunda katılanın vücudunda 4. dereceden (ağır) kırık oluştuğu ve sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği en fazla yarı oranına kadar artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin, 8/12 oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de,

2. Sanık ... ile katılan arasında anlaşmazlık bulunduğu, olay tarihinden önce 29.12.2014 tarihinde sanığın katılanın yanına geldiği burada taraflar arasında darp olayının yaşandığı, bunun üzerine olay günü sanıkların katılanı darp ettikleri ve vücudunda kemik kırığı oluşturacak şekilde yaraladıkları olayda, dava dosyası içerisinde yer alan tanık anlatımları dikkate alındığında sanık hakkında şartları oluşmadığı halde haksız tahrik indirimi yapılması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde de belirtildiği üzere; sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık ...'nın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddenin son fıkrası gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,