Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/17318 K.2023/6867

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır. 2. Konya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi; mahkemenin yanlış ve çelişkili gerekçe ile beraat kararı verdiğine, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna yöneliktir. 2. Katılan mağdur vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın evlatlık olarak katılanlara mahkeme kararıyla verdiği mağdur ...'yı katılanların rızası dışında yaklaşık 32 gün boyunca alıkoyarak katılanlara vermediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın yaşı küçük mağdur ...'yı mahkeme kararıyla katılanlara evlatlık olarak verdiği, buna rağmen katılanların rızası olmaksızın yaşı küçük mağdurun sanığın yanında yaklaşık 32 gün boyunca kalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın arasında birinci derece kan bağı bulunan yaşı küçük çocuğu yanında tutmak suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrasında yer alan suçu işlediği gözetilmeksizin yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR