Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/17324 K.2023/8125

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Araç Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır. 2. Araç Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanık ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın tartıştığı resmi nikahlı eşinin evden ayrılmasını önlemek amacıyla evin kapısını kilitlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Olay tarihinde sanık ile müşteki arasında tartışma yaşandığı, müştekinin sanığı darp ettiği, sanığın da eşi olan müştekinin evi terk etmesini önlemek amacıyla kapıyı kilitlemesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık beyanı, müşteki ile tanık ifadeleri ve tüm dava dosyası bir bütün olarak incelendiğinde sanığın kendisi de evde bulunduğu sırada ve tartışma gerçekleşirken kapıyı kilitlemesi, suç kastı bulunmadığından mahkemenin sonuç olarak verilen beraat kararında isabetsizlik bulunmamış olup, Cumhuriyet savcısının sanığın ikrarı bulunduğundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR