Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/18469 K.2023/6186

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; Sanığın ne amaçla olay yerinden kaçtığı ve parayı ...'in verip vermediği hususunda anılan tanıkların anlatımlarının önemli olduğu halde sanığın savunmasında isimleri geçen ve soruşturma aşamasında da dinlenilmemiş olan ... ... ve ... ... isimli şahısların tanık olarak dinlenilmeden karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sahte paraları tedavüle koyma eylemini gerçekleştiren şahsın sanık olup olmadığına ilişkindir.

2. Mağdurun, Bursa-Karacabey karayolu üzerinde bulunan manav sergisinden 20 ** *** plakalı bir araçla gelen iki şahsın alışveriş yaparak kendisine sahte 100,00 TL para verdiklerini, emniyeti arayıp ihbarda bulunduğunu, bu sırada şahısların parayı ve aldıkları ürünü bırakıp gittiklerini, para veren şahsın esmer şahıs olduğunu beyanla müracaatta bulunduğu belirlenmiştir.

3. a) Sanığın kollukta, Çivril'de ... Mahallesinde ikamet eden ... ... ve ... Mahallesinde ikamet eden soyadını bilmediği ... isimli arkadaşları ile birlikte gezmek ve asker arkadaşlarını ziyaret için araçla İstanbul'a gittiklerini, İstanbul'dan Çivril'e Bursa üzeri dönüş yaptıkları sırada Bursa- Karacabey yol üzerinde yol kenarında seyyar olarak meyve satan bir erkek şahsı gördüklerini, arabayı sağa çektiğini, arkadaşları ile birlikte inip yarım kilo üzüm, yarım kilo armut, 1 adet kavun satın aldıklarını, aldıkları meyvelerin parasını ... ...'nın verdiğini, meyveler için ne kadar para verdiğini ve ne kadar para üstü aldığını bilmediğini, aldıkları meyveleri yiyerek yollarına devam ettiklerini, ... ve ...'in adres ve telefonlarını bilmediğini ifade ettiği,

b) Sanığın kovuşturma aşamasında yakalamalı olarak alınan savunmasında, yanlış bir anlaşılma söz konusu olduğunu, olay yerinden araç ile uzaklaşmasının sebebinin manav şahsın kendilerine tüfek doğrultması olduğunu, buna ... ve ...'in de şahit olduğunu, 155'i arayan manavın elindeki telefonu alıp polise orada beklediğini ve gelmelerini söylediği halde kendilerine tüfek doğrulttuğu için panik ile olay yerinden uzaklaştığını, parayı manava veren şahsın ... olduğunu ifade ettiği belirlenmiştir.

4. T.C. ... Bursa Şubesinin 21.11.2014 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile ... seri numaralı 100,00 TL'lik banknotun sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanın aşamalardaki samimi beyanları ve ele geçen paranın sahteliğine ilişkin bilirkişi raporuna göre, sanığın kimliği tespit edilemeyen şahıslar ile birlikte iştirak halinde katılanın tezgahından alışveriş yaparak sahte para tedavüle koyduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkumiyeti yerine yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçim hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR