Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/18517 K.2023/3751

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Artvin Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Artvin Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan hapisten çevrilen 3.000,00 TL adli para cezası ve doğrudan 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararın maddi gerçeğe, usul ve yasaya aykırı olduğuna, soruşturma izni alınmadığına, suç işleme kastı olmadığına, köylünün şikayetleri ve menfaati üzerine yolun açıldığına, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, köy muhtarı sanığın katılana ait taşınmaza katılanın rızası ve bilgisi dışında yol açarak tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. 2. 12.12.2013 tarihli araştırma tutanağı, 3. Sanık hakkında soruşturmaya izin verilmesine ilişkin 17.12.2013 tarihli Ardanuç Kaymakamlığının idare kurulu kararı, Dosyada mevcuttur. 4. Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan 08.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda, katılana ait 246 ada 25 nolu parsele yolun 74.48 metre kare tecavüzlü olduğu belirtilmiştir. 5. Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır. 6. Sanık tevil yollu ikrarda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 13.02.2014 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, iddianame anlatımı, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, keşif, bilirkişi raporu, 17.12.2013 tarihli Ardanuç Kaymakamlığının İdare Kurulu kararı, araştırma tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, köy muhtarı sanığın katılana ait 246 ada 25 nolu parsele yol açarak 74.48 metre kare tecavüz ettiği, keşif esnasında tecavüzün devam ettiği anlaşıldığından sanığın soruşturma izni alınmadığına, suç işleme kastı olmadığına, köylünün şikayetleri ve menfaati üzerine yolun açıldığına yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz isteği keşif esnasında tecavüzün devam etmesi ve hakkında verilen hapis cezasının para cezasına çevrilmesi nedeniyle sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve hapis cezası para cezasına çevrildiği için cezanın ertelenmesine karar verilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR