Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/18538 K.2023/7096

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; Sanıkların kasta dayalı kusurlarının ağırlığı, ele geçen sahte para miktarına ve değerine göre temel cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'in temyiz isteği; Herhangi bir nedene dayanmamıştır. 3. Sanık ...'un temyiz isteği; Atılı suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların sahte para muhafaza ettikleri iddiasına ilişkindir.

2. 07.11.2014 tarihli tutanak ile durumlarından şüphe edilen sanıkların yapılan kaba üst aramalarında sanık ...'un göbek kısmında şişlik olduğu fark edilerek yapılan incelemede, toplamda 102 adet 100,00 TL, 1 adet 200,00 TL, 5 adet 20,00 TL'lik; sanık ...'in üzerinden ise sanık ...'dan ele geçirilen bir kısım 100,00 TL'lik banknotlarla aynı seri numarasına sahip bir adet 100,00 TL'lik banknot ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. T.C. ... Bankası İstanbul Şubesinin 28.07.2015 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile 40 adet A448 956 012 seri numaralı 100,00 TL, 63 adet A525 785 698 seri numaralı 100,00 TL, 1 adet A222 223 549 seri numaralı 200,00 TL, 5 adet B187 155 009 seri numaralı 20,00 TL'lik banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

4. Sanıkların atılı suçlama ile ilgili ikrarda bulundukları belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'un lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin temyiz sebebine yönelik;

Sanığa tayin olunan cezanın miktarı ve güncel adli sicil kaydı gözetildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci, 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinde düzenlenen lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

B. Cumhuriyet savcısının ve sanıkların diğer temyiz sebeplerine yönelik;

1. Kolluk tutanakları, sanıkların ikrarı, ... Bankası raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, piyasaya sürmek maksadıyla sahte para satın alıp muhafaza eden sanıklar hakkında atılı suçu işlediklerine dair Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ve sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Suçun işleniş şekli, sanıkların kasta dayalı kusurunun yoğunluğu, ele geçen sahte paraların miktar ve değeri dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri ile suça ilişkin Kanun maddesindeki iki yıldan oniki yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adlî para cezası olan ceza aralığı gözetilerek orantılı bir cezaya hükmedilmesi gerekirken alt sınırdan cezaya hükmedilmesi nedeniyle sanıklar hakkında kurulan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR