Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/18943 K.2023/1496

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2013 tarihli iddianamesiyle iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5271 saylı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, hayvancılıkla uğraşan sanığın, tüm resmi işlemleri yapmasına rağmen üzerine kayıtlı hayvanların Mersin ... Birliğine bildirilmediği, bu nedenle küpe parası alamadığı gerekçesiyle ... İlçesi eski kaymakamı ... ve ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürü ... hakkında görev gereklerine aykırı davrandığı iddiası ile suç duyurusunda bulunduğu, başlatılan soruşturmada kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek hakkında iftira suçundan dava açıldığı iddiasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 24.10.2018 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR