Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/19035 K.2023/277

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığa atılı iftira suçunun oluştuğu, sanığın tahliye taahhüdü altındaki imza kendisine ait olduğu halde katılan ...'u sahte belge tanzim etmekle suçladığını, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... vekili aracılığı ile kiracısı olan ... hakkında, imzaladığı tahliye taahhütnamesine dayanarak icra vasıtası ile tahliye emri göndermiştir. 30.06.2014 günü bu tahliye emri tebliğ edilmiştir.

2. ... 07.07.2014 tarihinde Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığına müraacat ederek "hiç bir şekilde böyle bir evraka imza atmadığını" belirtmiş, aynı ... Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadesinde ise "dükkan sahibinin kendisini çıkartmak için sahte evrak hazırlayıp kandırdığını" beyan etmiştir.

3. ... hakkında bu şikayet üzerine başlatılan soruşturmada, ... ... Kriminal Laboratuvarı tarafından hazırlanan rapor ile belge altındaki imzanın ...'e ait olduğu tespit edilmiş ve ... hakkında 21.11.2014 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

4. Sanık ... 08.12.2014 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına ... bir dilekçe ..., bu kez belgedeki imzanın kendi imzasına benzediğini ancak 01.03.2014 tarihinde böyle bir belgeye imza atmadığını beyan etmiştir.

5. Dava konusu olay, ... vekilinin 23.06.2015 tarihinde ... hakkında iftira suçundan suç duyurusunda bulunması üzerine açılan davaya ilişkindir.

6. Duruşmada dinlenen sanığın eşi olan S.K., "...... yaşlıdır. Yurt dışında yaşamaktadır. Türkçe ve imla kurallarına hakimiyeti yoktur. Daktilo yazısının ... tarafından yazılmasının imkanı yoktur..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

7. Mahkemenin beraat kararının gerekçesinde atıfta bulunulan 07.07.2014 günlü dilekçede belge altındaki imzanın kendi imzasına benzediği ve belge üzerinde inceleme istediği şeklinde bir beyanı yoktur. Bu beyanları imzanın kendisine ait olmadığı tespit edildikten sonra, yukarıda 4 numaralı bentte gösterilen belgede yer almaktadır.

IV. GEREKÇE

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir. Sanık 07.07.2014 tarihli şikayet dilekçesi ve aynı ... alınan ifadesinde Katılan ...'un sahte evrak hazırlayıp kendisini kandırdığını, böyle bir belge imzalamadığını beyan etmiştir.

Katılan hakkında soruşturma yapılmış, belge altındaki imzanın kendisine ait olduğu anlaşıldıktan sonra bu kez sanık o tarih itibariyle bu belgeyi imzalamadığını iddia etmiştir. Gerçeğe aykırı olduğu halde katılan hakkında sahtecilik suçundan soruşturma başlatacak şekilde Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunan sanığın sabit olan iftira suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR