Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/19713 K.2023/10076

Tomarza Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ek kararının; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Tomarza Cumhuriyet Başsavcılığının 14.08.2015 tarihli iddianamesi ile, sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sarkıntılık yapmak suretiyle cinsel saldırı, bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak taşıma veya bulundurma suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Tomarza Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli kararı ile sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın yokluğunda verilmesi nedeniyle usul kurallarına aykırı davranıldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilip 01.03.2016 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 26.04.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re'sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

"Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR