Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/19745 K.2023/9043

Sanığın 19.07.2016 tarihli dilekçesi, temyize cevap dilekçesi niteliğinde olduğu kabulüyle yapılan incelemede, Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının tarihli iddianamesi ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2.Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2016 tarihli kararı ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve sarkıntılık düzeyinde cinsel istismar suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Topal vekili temyiz isteminde, toplanan deliller, alınan beyanlar doğrultusunda sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, 14 yaşındaki mağdureyi rızası ile aracına bindirdiği, çeşitli yerlerde gezdirdikten sonra Sivas otogarında indirdiği ve bu süre zarfında rızası hilafına bir kez öpmek istediği ve bu suretle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.

2.26.08.2015 tarihli adli rapora göre, mağdurda darp cebir izi bulunmadığı tespit edilmiştir.

3.25.08.2015 tarihli tutanağa göre, mağdurenin annesi E.T. ve babası Y.T.'nın kızlarının evde olmadığını fark etmesi üzerine 25.08.2015 tarihinde saat 21.10'da emniyete müracaatta bulundukları belirtilmiştir.

4.Dosya içerisindeki bulunan kişi kayıt formuna göre, mağdurenin 26.08.2015 tarihinde saat 16.40'da Ordu ... merkezde bulunduğu tespit edilmiştir.

5.Tanık D.K. mağdurenin olay günü 0536 ... telefon numarasından kendisini aradığını ve ... Parkına gelmesini söylediğini, şüphe üzerine tekrar telefonu aradığında erkek şahsın ''ben eniştesiyim'" diye sert bir dille konuşup telefonu kapattığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

6.26.08.2015 tarihli araştırma tutanağına göre, emniyet tarafından tanık D.K'yı arayan yabancı numaranın tekrar aranması üzerine, konuşan kişinin sanık ... olduğu ve üç çocuğu ile birlikte Urfa'ya eşinin yanına giderken Tepeörmeli mevkinde el kaldıran kız çocuğunun yolda kaldığını düşünerek aracına aldığını, bir süre sonra araçtan inmek istemesi üzerine indirdiğini belirttiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden

Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, mağdur anlatımları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına

göre, sanığın atılı suçu işlediğine yönelik mağdurun beyanı dışında mahkumiyete yeterli, her türlü

şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık

görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına

uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde

görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas, 2015/8 Karar sayılı kararları ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, onbeş yaşını tamamlamamış olan katılanın kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından,

bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterilen rıza hukuken geçerli sayılmadığından ayrıca sanığın olay günü mağdure çocuğu ... ilçe merkezine götüreceğinden bahisle hile ile aracına bindirmesinin ardından ilçe merkezinde inmesine izin vermeyerek çevre yolundan önce Fatsa ilçesine sonra Tokat iline götürdüğü,

araç içerisinde mağdureyi öpmek istediği ancak mağdurenin izin vermediği sonrasında Sivas otogarına bıraktığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109 uncu maddenin ikinci fıkrası, 109 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (f) bendi ve 109 uncu maddenin beşinci fıkrası kapsamında kalan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR