Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/5082 K.2023/1845

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Orhangazi Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında mağdur ... Bayrı'ya yönelik eylemlerinden ötürü kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 35 ... maddesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz isteği, sanıkların suçu işlemediğine, suç kasıtlarının bulunmadığına, yanlış anlaşıldıklarına, haklarında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, üst sınırdan ceza verilmesinin kabul edilemez olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdur ... ile olay öncesine dayalı ... ilişkisi olan ancak olay tarihi itibariyle bu ilişkisi biten sanık ...'in olay günü saat 22.00 sularında sanık ...'in sevk ve idaresindeki arabayla yanında sanık ... de bulunduğu halde, işten çıkıp kardeşi ... ile evine gitmekte olan mağdurun yanına gelip, araçtan sanık ... ile inerek mağduru arabaya bindirmeye çalıştıkları, mağdurun ve kardeşi ...'ın direnmesi ve etraftakilerin olaya sözlü müdahalesi sonrası sanıkların eylemlerini yarıda bırakarak arabaya binip olay yerinden ayrıldıkları, bu suretle sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde mağdur ...'ye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Mağdur ... hakkında olaydan hemen sonra Orhangazi Devlet Hastanesinden doktor raporu alındığı anlaşılmıştır.

3. Kolluk görevlilerince olay yerini gören kamera görüntülerine ilişkin 20.02.2015 tarihli Görüntü İzleme Tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

4. Olay yerini gören güvenlik kamera görüntülerinin olduğu CD dosya arasına konulmuştur.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdur ...'nin aşamalardaki birbiri ile uyumlu beyanları ve bu beyanları doğrulayan olay yerini gören güvenlik kamera görüntüleri ile bu görüntülere ilişkin Görüntü İzleme Tutanağı, sanıkların tevil yollu ikrara dönük savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde mağdur ...'yi rızası dışında arabaya bindirmeye çalışmak suretiyle atılı suçu işledikleri anlaşılmakla, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanıklar müdafiinin sanıkların suçu işlemediğine, suç kasıtlarının bulunmadığına, yanlış anlaşıldıklarına, üst sınırdan ceza verilmesinin kabul edilemez olduğuna yönelik temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Sanıkların eylemleri teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla, tamamlanmış suçlar bakımından diğer şartları da sağlaması koşuluyla uygulama imkanı olan 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması konusunda bir isabetsizlik bulunmadığından sanıklar müdafiinin haklarında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz talebi reddedilmiştir.

V. KARAR

...