Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/5922 K.2023/4511

Sanıklar ... ve ...'un haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinde bulundukları anlaşılmakla, bu sanıklar hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak temyiz incelemesi yapılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gelibolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 12 ay 15 gün hapis cezası, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 3.240,00 TL adli para cezası, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan iki kez 1 yıl 15 gün hapis cezası, hakaret suçundan 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'un temyiz isteği

Somut bir nedene dayanmamaktadır.

B. Sanık ...'un temyiz isteği

1. Kararın yasaya aykırı olduğuna, 2. Tanık beyanları ile sabit olduğu üzere, olayların asli failinin kendisi olmadığına, 3. Savunma hakkının kısıtlandığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, Gelibolu A-3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta olan sanıkların, olay günü haklarında yapılan ayrı bir yargılamada yüksek ceza almaları nedeniyle cezaevinde taşkınlık çıkardıkları, infaz koruma memuru olan katılanlara saldırdıkları, kapılara ait anahtarları almaya çalıştıkları, bu sebeple katılanları alıkoymaya teşebbüs ettikleri, olay sırasında mağdura ve katılanlara hakarette bulundukları, son olarak cezaevi Cumhuriyet savcısı mağdur ... ve başmemur tanık C.'in ikna çabaları neticesinde olayın sonlandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. İnfaz koruma memuru olan katılanların görevleri gereği akşam sayımını yapmak ve koğuş bahçe kapısını kapatmak için 1. koğuşa ait malta kapısını açtıkları sırada, sanıkların katılanların üzerlerine saldırmak suretiyle görevlerini yapmaya engel oldukları ve iki infaz koruma memurunu başka bir yere zorla götürerek hürriyetlerini kısıtlayarak atılı suçu işledikleri nazara alındığında sanıkların, infaz koruma memuru olan mağdurları koğuş kısmından alarak, personel yemekhanesine götürdükleri anlaşılmakla, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. "Görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturan fiillerin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarının nitelikli hallerini oluşturduğu, bu nedenle ayrıca bu suçtan mahkumiyet hükmü kurulamayacağı" yönündeki bozma isteyen Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Sanık ...'un 02.03.2015 tarihli duruşmada alınan savunmasında, duruşmalardan vareste tutulma talebinde bulunduğu görülmekle, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin temyiz itirazı reddedilmiştir.

Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'un somut bir nedene dayanmayan temyiz itirazı ile sanık ...'un diğer temyiz itirazları reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır .

V. KARAR