Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/5947 K.2023/3909

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ereğli (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığının 29.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 ay 20 gün hapis cezası, kasten yaralama suçundan 4 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; 1. Mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, 2. Tanık ifadelerinin savunmayı doğruladığına, 3. Suçun unsurlarının gerçekleşmediğine, 4. Şüpheden sanığın yararlanacağına, 5. Kasten yaralama fiilinin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru niteliğinde olduğuna, 6. Lehe hükümlerin uygulanmadığına, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın olay günü kızı İ.'yı rahatsız ettiğini öğrendiği mağduru iş başvurusu hakkında konuşma bahanesiyle iş yerinin alt katında bulunan yazıhane kısmına kilitledikten sonra, mağdurda burun kırığı oluşacak şekilde onu darp ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Ereğli İlçe Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 18.02.2015 tarihli adli muayene raporunda, mağdurun burnunda kemik kırığı meydana geldiğinin bildirilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin altıncı fıkrasında, ''Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.'' şeklindeki düzenleme gözetildiğinde, Mahkemece ayrıca kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece, sanığın suç tarihinden önce birden çok suçtan mahkum edilmiş olması, bir daha suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşmaması, mükerrir olması, cezanın sosyal etkisi değerlendirilerek, sanık hakkında seçenek yaptırımların uygulanmaması yönündeki kararında hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz itirazı reddedilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,