Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/6863 K.2023/5612

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından beraatine, kasten yaralama suçundan 4 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği

1. Sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Sanık ... hakkında atılı tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, 3. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının ve temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

B. Sanık ...'nın temyiz isteği

1. Kasten yaralama suçundan tayin olunan cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Mağdure ...'in kovuşturma aşamasında kendisinin darp edilmediğini beyan ettiğine, 3. Mağdurenin şikayetinden vazgeçtiğine, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; karı koca olan sanıkların olay gecesi aralarında ailevi sorunlar nedeniyle tartışma çıktığı, yaşanan tartışma sırasında sanık ...'ün sanık ...'i darp ettiği, sanık ...'in de kendisini savunmak adına eşi ...e karşılık verdiği, sanık ...'ün ...'i tehdit ettiği, polisi arayacağını söylemesi üzerine odaya kilitlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Tebliğnamedeki sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik bozma isteyen düşünceye ilişkin olarak

Mahkemece, sanık hakkında atılı suçlardan açılan davalar yönünden delil değerlendirmesi yapılarak, iddia dışında sanığın mahkumiyetine yeter şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından bahisle yeterli gerekçe sunulmak suretiyle beraat kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Sanık ... hakkında tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler yönünden

Mağdure ...'in kovuşturma aşamasında alınan ve sanık ...'ü doğrulayan beyanı, sanığın aşamalardaki savunmaları, olay tutanağı ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden

Dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'in, eşi olan sanık ...'ün kendisine yönelik o anda gerçekleştirdiği saldırıyı def etmek için meşru müdafaa kapsamında onu darp ettiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi yerine, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ve bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

4. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 ... ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının ceza verilmesine yer olmadığı kararına ilişkin birinci fıkrada yer alan ''...ceza verilmesine yer olmadığına,'' ibaresi çıkartılarak yerine; "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine," ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenle Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 23.03.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,