Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/7484 K.2023/3882

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2015 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında katılana karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, hakaret suçlarından, sanıklar Aykut ve Gönül hakkında katılana karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Isparta 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret ve tehdit suçlarından, sanıklar Aykut ve Gönül hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanıkların tehdit, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerine, mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin kanun ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, suç tarihinde sanık ... ile katılan ...' in resmi nikahlı evli olup aralarında geçimsizlik bulunduğu, olay günü sanık ...' nin katılandan boşanmak istediğini söylemesi ve katılanın kabul etmemesi üzerine aralarında tartışma çıktığı, sanık ...' nin katılana tehdit ve hakaret içeren sözler söylediği ve sanık ...' nin aile büyüklerinin bulunduğu bir ortamda aralarındaki geçimsizliği konuşmak için katılanı, ailesinin evine götürmek üzere zorla araca bindirdiği ve kendi ailesine de haber vererek Isparta' ya gelmelerini istediği,

kendi ailesiyle buluşup katılanın ailesinin evine gitmekten vazgeçerek kendi müşterek evlerinde görüşmek üzere araçla döndüğü sırada katılanın araçtan atladığı ve sanıkların araca binmek istemeyen katılanı araca bindirmeye çalışarak hürriyetini kısıtladıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

Mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmadığından Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Katılanın temyiz istemi yönünden

Dava dosyası kapsamı, sanıkların inkara yönelik savunmaları, tanık beyanları, telefon inceleme tutanağı, adli rapor ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, olay günü sanık ... ile katılan ... arasında evlilik birliğinin sona erdirilmesi konusunda tartışma çıktığı, aile büyüklerinin de bulunduğu ortamda bu konuyu konuşmak üzere sanık ...' nin katılanı, ailesinin evine götürmek istediği ve kendi ailesini de durumdan haberdar ederek Isparta İline çağırdığı, katılanın kızkardeşi olan tanık Ö.Ö.' yü de telefonla arayarak bilgilendirdiği,

araçla katılanın ailesinin evine giderken yolda kendi ailesi ile buluştuğunda, katılanın ailesinin evine gitmeleri halinde olayların büyüyebileceği kaygısıyla katılan ile müşterek konutlarına giderek orada aile büyükleriyle görüşmeye karar verdiği ve yine tanık Ö.Ö.' yü telefonla arayarak katılanın anne ve babasını alarak kendi evlerine gelmelerini istediği, aracın yoldan dönerek başka bir istikamete yöneldiğini gören katılanın kendisinin kaçırıldığı düşüncesiyle araçtan atladığı,

tüm sanıkların iknaya yönelik konuşmalarına rağmen araca binmeyerek yoldan geçen bir araçla polis merkezine giderek şikayetçi olduğu olayda, sanık ...' nin tüm aşamalarda katılanın kızkardeşi olan tanık Ö.Ö. ile irtibat halinde olduğu, tanık Ö.Ö.' nün bu hususu doğruladığı, sanıkların katılanın hürriyetini kısıtlayıcı bir hareketlerinin olmadığı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma kastıyla hareket ettiklerine dair delil bulunmadığı,

sanık ...' nin katılanı tehdit edip, hakarette bulunduğuna dair katılanın soyut beyanı dışında delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığı gözetilerek ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Isparta 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/1082 Esas, 2016/237 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,