Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/7597 K.2023/802

Sanık hakkında katılana karşı hakaret suçundan neticeten hükmolunan 1.740,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu temyiz talebinin reddinin gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 125/1,125/4, 53, 154/1, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında a. Hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154/1, 62, 52, 50/1-a maddeleri uyarınca hapisten çevrilme 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, b. Hakaret suçundan, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 125/1-4,62/1,52/2-4,50/1-a maddeleri uyarınca doğrudan verilen 1.740 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçları işlemediğine, taşınmazda kiracı olduğuna, kararın haksız olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın oturduğu ... varolan tahta tuvalet ve merdivenini betona çevirerek katılanın taşınmazına tecavüz ettiği iddia edilmiştir.

2. Dava konusu 132 ada 4 nolu parselin tapuda katılan üzerine kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık, merdiveni ve tuvaleti betonlayacağını katılana söylediğini, katılanın izin verdiğini, 45-50 yıl öncede suça konu tahta tuvalet ve merdivenin olduğunu, kendisinin sadece betona çevirdiğini beyan etmiştir.

4. Tanık M.A., katılanın beyanlarını doğrulamıştır.

5. Keşif sonucu hazırlanan bilirkişi raporlarında, dava konusu 132 ada 4 nolu parsele tecavüzü bulunan kısımların merdiven, giriş ve WC'den oluştuğunu, 132 ada 4 parsele tecavüzü olan kısmın 6.08 metre kare olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan kurulan hüküm yönünden 1. Bilirkişi raporları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın katılana ait taşınmaza merdiven, giriş ve WC yaparak tecavüz ettiği anlaşıldığından ve mahkemece suça konu taşınmazın eski haline getirilerek zararın giderilmemesi sebebiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR