Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/8032 K.2023/2158

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2015 tarihli iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 54 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2015 tarihli iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli kararıyla davaların birleştirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli kararıyla sanığın 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 10.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitte ödenmesine sahte paraların müsaderesine ve Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmiştir. Karar sanık tarafından temyiz edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanık ...'ın şikayetçiler ..., ..., ..., ...'a sahte para bozdurmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık ... soruşturmadaki ifadesinde; atılı suçu temyiz incelemesine gelmeyen sanık ... ile birlikte işlediğini kabul etmiştir. Kovuşturma aşamasında atılı suçu işlemediğini beyan etmiştir.

3. Şikayetçiler sanığı soruşturma aşamasında teşhis etmiştir.

4. 16.01.2015 tarihli kamera inceleme tutanağına göre; sahte parayı A-101 isimli markette kasiyere veren şahıs ...'tır.

5. Türkiye Cumhuriyeti ... Edirne Şubesinin 22.01.2015 tarihli inceleme ve değerlendirme raporuna göre; 3 adet 200,00 TL A122 113 550 seri numaralı banknot paraların sahte olduğu, aldatma (iğfal,sürüm) kabiliyeti olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı belirtilmiştir. Türkiye Cumhuriyeti ... İstanbul Şubesinin 17.12.2014 tarih ve 5896 sayılı raporu ile; A122 113550 seri numaralı 1 adet 200,00 TL paranın sahte olduğu, aldatma (iğfal,sürüm) kabiliyeti olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı belirtilmiştir.

6. Mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına ve sanığın kastının ağırlığı nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Oluş, tüm dosya kapsamı, sahte para verilen şikayetçilerin sanığı teşhis ettiğine dair tutanaklar, sanığın soruşturma aşamasındaki ihtiyacı olduğundan atılı suçu işlediğine dair ayrıntılı kabulü, kamera inceleme tutanakları ve Türkiye Cumhuriyeti ... raporları birlikte değerlendirildiğinde; mahkemenin kabul ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesine ilişkin uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR