Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/8268 K.2023/6780

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Didim Cumhuriyet Başsavcılığının 29.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Didim(Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli kararı ile ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan her biri içi ayrı ayrı olmak üzere 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Didim(Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ek kararı ile sanık ...'nin temyiz başvurusu hakkında, “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... Erel'in temyiz isteği, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'in temyiz isteği, suçu işlemediğine ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. 3. Sanık ... müdafinin temyiz isteği, mağdurun çelişkili beyanlarda bulunduğuna, sanığın atılı suça iştirak etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'nin yanında sanık ... de olduğu halde, olay günü, mağdur ile birlikte yaşadıkları ikamete gelip mağdura bir miktar para verdikten sonra yanından ayrıldığı, bir süre sonra sanık ... ile tekrar eve gelip mağdurdan parayı istediği, mağdurun parayı verememesi üzerine mağdura paranın yerini söyletmek amacı ile onu darp edip sanık ...'in getirdiği koli bantlarıyla bağladıkları, bu şekilde her üç sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde mağdurun hürriyetini kısıtladıkları ve sanık ...'ın mağduru kemik kırığı meydana gelecek şekilde darp etmesi sonucu atılı suçları işledikleri ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hüküm yönünden:

Sanık ...'nin yokluğunda verilip 02.05.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 31.05.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

2. Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun olaydan hemen sonra alınan beyanı ve bu beyanı ile uyumlu doktor raporları, tanık A.K'nin aşamalardaki birbiri ile uyumlu beyanları, sanıkların aşamalardaki savunmaları, sanık ...'nin tevilli ikrara dönük savunmaları ve olay anlatımı ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından,

sanık ...'in suçu işlemediğine ve suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık ... müdafinin mağdurun çelişkili beyanlarda bulunduğuna, sanığın atılı suça iştirak etmediğine yönelik temyiz talepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Didim(Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli ve 2015/321 Esas, 2016/198 Karar sayılı sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen asıl kararları ile sanık ... hakkında verilen ek kararında sanık ... müdafii, sanık ... ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafii, sanık ... ve sanık ...'nin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,